ستارهترین.

بعضی آدم ها مثل یک گل نایاب هستند ، دیگران به جلوه شان حسد می برند. خیال میکنند این گل نایاب تمام نیروی زمین را میگیرد . تمام درخشش آفتاب و تری هوا را میبلعد و جا را برای آنها تنگ کرده، برای آنها آفتاب و اکسیژن باقی نگذاشته. به او حسد میبرند و دلشان میخواهد وجود نداشته باشد. یا عین ما باش یا اصلا نباش. شما تک و توکی گل نایاب دارید و بعد خرزهره دارید که به درد ترسانیدن پشهها میخورند و علف های نجیب که برای برهها خوبند. خوب همیشه شاخهای بلندتر و پربارتر از شاخههای دیگر یک درخت میشود و حالا این درخت ِ بلندتر ، چشم و گوشش باز است و خوب میبیند.

پ.ن: مبارکت.